Verslag 2019

Mini Adventure Race 2019                                   

Het is prachtig weer wanneer we aankomen op vakantiepark Leukermeer
tussen het noord-Limburgse Venray en de Duitse vliegbasis Weeze.
Vrijwilligers van Hiking en Adventures zijn druk bezig met het uitladen
van mountainbikes. Er is nog even tijd om onze tentjes op te zetten en
ons om te kleden voordat we bij het eerste onderdeel moeten verschijnen:
de briefing.

Hans Robijn legt luid en duidelijk uit wat van ons wordt verwacht
tijdens de proloog deze middag. We tekenen wat coördinaten in op de
kaart en tellen met zijn allen af naar de start van de proloog, waarin
de meest ambitieuzen van de andere sportievelingen worden gescheiden.

Net als anders is er ook vandaag weer een mooi parcours af te leggen.
Onderweg moeten we lopen, fietsen, rennen, waden en zwemmen. Daarbij
oppassen voor campingkinderen, jeukrupsen en andere natuurlijke
hindernissen. En ondertussen goed opletten op de juiste koers en vooral
geen tags vergeten. Het is een warme dag, maar telkens wanneer we flink
bezweet zijn mogen we het water weer in. Met soppende schoenen rennen we
daarna verder. En wanneer die bijna opgedroogd zijn is er opnieuw dat
verfrissende water. Halverwege het laatste stuk zwemmen komen we nog een
hindernissenbaan tegen. Nog even een rondje om de jachthaven en dan is
daar het strand van de camping. Met daarachter het restaurant waar ze
voldoende fris en bier verkopen.

’s Avonds bij de uitstekende pastamaaltijd delen we onze ervaringen en
blikken we vooruit op morgen.

Op zaterdag is het dan eindelijk tijd voor de echte Adventure Race.
Althans: de race is alleen voor degenen die gisteren bij de snelsten
behoorden. De rest doet mee aan de ‘Challenge’. Ook vandaag staan er
weer de nodige hindernissen te wachten in en rond het prachtige
Nationaal park De Maasduinen. Vanaf de camping gaat het eerst naar een
opdracht met zandzakken. Vandaar fietsen naar een bosparcours waar we
moeten steppen. Daarna gaan we even over de grens, waar we op de Duitse
vliegbasis Weeze een ingewikkelde kompaskoers moeten lopen. Bij een van
opgegeven coördinaten komen we bij een Speciale Opdracht in een
voormalige vluchtcommandobunker. In het pikkedonker navigeren we met een
klein kaarsje naar de tags. Eén op de controletafel, de andere boven in
de ‘Doussche’. Als je geluk hebt zijn er al wat andere teams binnen.
Dat scheelt een hoop want hun lichtgevende kaarsjes bieden extra
perspectief. Voor sommigen wordt het nog beter wanneer er opeens uit een
nabije ruimte een enthousiaste kreet klinkt: ‘hier ligt ie!’ Dat
scheelt weer zoeken! Vervolgens gaan we verder naar de volgende
coördinaat. Een enkel tweetal heeft niet door dat het metalen hek de
kompasnaald beïnvloed. Zij lopen dus de direct de verkeerde kant op.
Maar ook als dat wel goed gaat blijkt het erg lastig om, slalommend
tussen neergestorte helikopters, ontplofte fabrieken en uitgebrande
treinstellen door, bij de juiste coördinaten uit te komen. Alleen de
allerbesten weten in deze dystopische urban jungle alle tags te vinden.

Vervolgens fietsen we verder richting een ATB parcours. Een enkel team
heeft niet direct door dat het parcours is gemarkeerd met het rode
mountainbike symbool. Maar uiteindelijk weet iedereen de volgende
locatie te vinden: de klimtoren aan de Maas. Hier hebben de meesten
genoeg tijd om op adem te komen voordat ze eindelijk mogen abseilen.
Meer dan genoeg tijd zelfs, want in de loop van de middag groeit de
wachtrij dermate dat enkele deelnemers begrijpelijk klagen dat ze ‘uit
het ritme raken’. En dan moeten ze nog een keer in de rij voor de
laatste SO: tokkelen vanaf de klimtoren. Daarna is het terug naar de
camping voor de laatste etappe: per kano naar een klein eilandje.

Daarna is het weer tijd voor een verfrissend drankje op het sfeervolle
terras aan de haven. Bij de prijsuitreiking blijkt een enkel (winnend)
team al vertrokken. De meesten trekken in de loop van de avond
huiswaarts. Sommigen blijven nog een nachtje.

Al met al was het een geslaagd avontuur en we kijken alweer uit naar de
editie van 2020.

Groet Michel.